GRUPA REKONSTRUKCJI HISTORYCZNEJ

Umundurowanie

Niżej zostały opisane tylko wybrane, podstawowe elementy umundurowania strzelca spadochronowego.

Kurtka mundurowa - (Fliegerbluse) stanowiła podstawowy element umundurowania żołnierzy i podoficerów (oficerowie mogli ja nosić podczas akcji bojowej). Wykonana z sukna odcieniu blaugrau, jednorzędowa, zapinana na pięć krytych listwą guzików. Można ja było nosić zapięta pod szyją lub z rozpiętym kołnierzem - w tym wypadku żaden fragment spodniej odzieży nie powinien wystawać z pod bluzy. Niekiedy wraz z Fliegerblusą noszono niebiesko-szarą koszulę z czarnym krawatem. Do 1940 roku kurtki szeregowych i podoficerów nie posiadały kieszeni zewnętrznych, później pojawiły się dwie dolne kieszenie zewnętrzne kryte klapami. Prócz nich były jeszcze dwie kieszenie wewnętrzne. Kurtki wyposażano w system pozwalający na zamocowanie dwóch haków podtrzymujących pas główny.

Spodnie - (Fallschirmschützen Hose) wykonane z sukna w kolorze Feldgrau Spodnie posiadały kieszenie zapinane na zatrzaski. Tuż nad kolanami w zewnętrznych szwach bocznych znajdują się zapinane rozcięcia przeznaczone do zdejmowania jednego z typów nakolanników, ponadto na prawej nogawce umieszczono kieszonkę na nóż bezwładnościowy służący do przecinania linek spadochronu.

Furażerka - (Fliegermütze) podstawowe nakrycie głowy do czasu wprowadzenia czapki. Furażerki szyto z sukna w odcieniu takim jaki posiadała kurtka mundurowa. Z przodu znajdował się haftowany maszynowo orzeł w wersji Luftwaffe poniżej kokarda w barwach narodowych. Od 1943 roku furażerkę zaczęła zastępować czapka ogólno wojskowa Einheitsfeldmütze.

Pas - (Koppel) Wykonany ze skóry pas o szerokości 45mm, z kalmarą aluminiową później stalową w wersji LW. Początkowo pasy wykonywano ze skory w kolorze jasno i ciemno brązowym natomiast od 1943 roku stosowano pasy barwione na czarno. Na początek zalecany jest brązowy kolor pasa.

Buty - (Fallschirmschützen Stiefel) zostały opracowane z myślą o tym, by stanowić usztywnienie kostek istotne podczas lądowanie na spadochronie. Wykonane były zazwyczaj z barwionej na czarno skóry. Sięgały wysoko za kostkę i posiadły dwunastodziurkowe wiązanie. Występowały w dwóch odmianach, pierwszej wiązanej z boku i drugiej, wprowadzonej w 1941 roku, wiązanej z przodu.
Prócz tych butów spadochroniarze używali niekiedy wysokich butów z cholewami (Marschstiefel), a w okresie 1943-45 także niskich ogólnowojskowych butów (Schnürschuhe), noszonych z brezentowymi spinaczami.

Bluza spadochronowa - (Fallschirmschützen Bluse) została wprowadzona w 1938 roku. Podczas skoku miała być noszona na mundurze i oporządzeniu, zmniejszając tym samym ryzyko zaczepienia się żołnierza w samolocie lub podczas jego opuszczania oraz w trakcie samego skoku. Bluzy szyto z tkaniny, o gęstym splocie, z dodatkiem włókien celulozowych. Początkowo bluzy były w odcieniu szarozielonym. Później wykonywano je z tkaniny pokrytej maskującym wzorem.
Wśród żołnierzy bluza spadochronowa nazywana była Knochensack - "worek na kości".
Istniało kilka odmian bluzy: pierwsza, zapinana na dwa zamki błyskawiczne biegnące przez całą długość, z przodu bluzy. Bluza tworzyła rodzaj kombinezonu z krótkimi nogawkami z gumowymi ściągaczami. Nie posiadała kołnierza tylko niewielką stójkę. Tego typu bluzy były bojowo używane do 1940 roku, natomiast później mogły występować w szkołach spadochronowych. Druga wersja bluzy zapinana była na jeden zamek błyskawiczny kryty listwa zapinana zatrzaskami. Knochensack tej wersji posiadał charakterystyczne nogawki, które można było spinać w celu ustalenia ich szerokości. Bluzy tej odmiany nie były jednakowe występowały pomiędzy niemi różnice dotyczące np. liczby kieszeni.
Trzecia wersja bluzy stanowiła właściwie uproszczenie, poprzedniej odmiany zrezygnowano w niej z zszywanych nogawek - teraz można je było uzyskać spinając odpowiednio dół kombinezonu. Zamiast długiego zamka z przodu znalazło się pięć guzików. Z tyłu bluzy na wysokości prawego pośladka naszyto kaburę na pistolet natomiast po przeciwnej stronie pętle do trzonka łopatki.
Na bluzach wszystkich wersji, na prawej piersi, naszywano godło narodowe.